Zabezpieczanie powierzchni metali.

Zabezpieczanie powierzchni metali ich tlenkami jest jednym z najstarszych procesów ochrony metalowych powierzchni. Oczywiście współcześnie wymusza się pokrycie obrabianego elementu tlenkiem. Jedną z metod takiego wymuszania jest anodowanie. Ta forma powierzchniowej obróbki metali polega na wytworzeniu na powierzchni metalowych elementów warstwy tlenku. Najczęściej procesowi anodowania poddawane są przedmioty wytworzone z aluminium. Metoda jest używana także do zabezpieczania niektórych odmian stali, tytanu i stopów magnezu. W przypadku aluminium bardzo ważny jest skład stopu używanego do obróbki. Dodatki stopowe utrudniają tego typu obróbkę. Dlatego tej metody nie stosuje się do stopów odlewniczych glinu.

Anodowanie jest wykorzystywane do zabezpieczania powierzchni oraz zdobienia elementów wykonanych z aluminium. Wymieszanie elektrolitu z substancjami barwiącymi umożliwia uzyskiwanie trwałych i nieścieralnych powłok o żądanym zabarwieniu. Anodowanie jest również stosowane do wytwarzania warstwy izolacyjnej na folii aluminiowej, używanej do produkcji kondensatorów.

Metalowy przedmiot zanurzony w kąpieli elektrolitycznej spełnia funkcje anody, czyli elektrody, na której w ujęciu chemicznym dochodzi do utleniania. Jako elektrolitu najczęściej używa się kwasu siarkowego. W celu wywołania elektrolizy doprowadza się stałe napięcie 12 – 20 Voltów. W efekcie na powierzchni przedmiotu tworzy się powłoka utlenionego metalu. Uzyskana powłoka zewnętrzna jest dość gruba i bardzo odporna na czynniki mechaniczne.